Jak działa indeks brań KLEWA
Indeks brań KLEWA to ocena względnej aktywności żerowania ryb od 0 do 100, liczona dla każdej godziny. Temperatura wody, pora dnia i tarło wyznaczają, ile ryba w ogóle może żerować. Pogoda, sezon i księżyc przesuwają ocenę w górę lub w dół, każdy o kilka procent, według zasad ustawionych osobno dla każdego z 12 gatunków. To indeks aktywności i nie obiecuje połowu. Część czynników opiera się na badaniach, część na doświadczeniu wędkarzy; poniżej piszemy, co jest czym.
Czym jest indeks — a czym nie jest
Indeks odpowiada na jedno pytanie: jak korzystna jest ta godzina dla wybranej ryby? 80–100 to warunki doskonałe, 60–79 dobre, 40–59 przeciętne, 0–39 słabe. Zwykły dzień w najlepszej godzinie, przy wodzie, którą gatunek lubi, daje około 72. Dobra pogoda podnosi ocenę w stronę 100; powyżej 80 skala się zagęszcza, żeby najlepsze godziny dobrego dnia nadal się różniły.
To nie jest skalibrowane prawdopodobieństwo złowienia ryby. Siłę każdego czynnika wybraliśmy sami: z badań tam, gdzie efekt zmierzono, z doświadczenia wędkarzy tam, gdzie nikt go nie zmierzył. Przeliczymy ją na prawdziwych dziennikach połowów; wzór jest zbudowany tak, że regresja połowu na godzinę ustawia ją wprost.
Wzór
indeks = 100 × 0,72 × woda × pora dnia × tarło × (1 + k₁·e₁) × (1 + k₂·e₂) × …
Każdy czynnik pogodowy i kalendarzowy ma efekt e od −1 do +1, odczytany z krzywej danego gatunku, i siłę k: o ile czynnik może przesunąć ocenę. Siła 0,08 oznacza do ±8 procent. Zwykłe warunki dają efekt bliski zera i niczego nie zmieniają.
Krok 1 — bramki: woda, pora dnia, tarło
- Temperatura wody — główna bramka. Każdy gatunek ma zakres, w którym normalnie żeruje. Powyżej niego bramka spada stromo: do połowy tam, gdzie zaczyna się stres cieplny, i prawie do zera tam, gdzie ryba przestaje jeść (pstrąg w wodzie 28 °C dostaje 2–3). Poniżej zakresu spada łagodnie, ale nie niżej niż udział letnich połowów, który wędkarze wciąż łowią spod lodu: 0,55–0,58 u bluegilla i crappie oraz 0,33 u sandacza amerykańskiego (Sass et al. 2023); szczupakowi dajemy 0,65, a okoniowi, płoci, leszczowi i pstrągowi 0,33 przez analogię. Zimą (pod lodem albo od grudnia do lutego) wodę porównujemy z typową wodą danego miesiąca, więc zwykły zimowy dzień ocenia się jak zwykły letni.
- Pora dnia. Ciągła krzywa według prawdziwego wschodu i zachodu słońca: poranny szczyt tuż po wschodzie, wieczorny o zachodzie, noc od około 3 godzin po zachodzie do 3 godzin przed wschodem, więc przejście trwa dwie–trzy godziny. Kształt zależy od gatunku i temperatury wody. Głębokość dziennego i nocnego spadku ustala sandacz amerykański, nieco złagodzona: w południe wędkarze łowili go mniej więcej o połowę rzadziej niż o zmierzchu (Shaw et al. 2021). Letnia godzina nocna to u szczupaka około 54 procent najlepszej godziny.
- Tarło. Gdy woda jest w zakresie tarłowym gatunku i trwa jego miesiąc tarła, godzina jest przycinana: u szczupaka ×0,4, bo w tarle prawie nie je (Diana 1979), u okonia, sandacza, płoci, leszcza, karpia, suma i pstrąga ×0,85–0,9. Karaś, bass wielkogębowy, crappie i bluegill przycięcia nie mają.
Krok 2 — pogoda, sezon i księżyc
Każdy czynnik poniżej działa według zasad swojego gatunku. Siłę podajemy dla szczupaka; inne gatunki mają własną.
- Sezon (miesiąc) — do ±12 %. Kalendarze wędkarzy: żerowanie przed zimą i po tarle, letnia cisza, gdy pokarmu jest dużo. Zimno i upał niesie już temperatura wody, więc miesiąc dodaje tylko to, czego w wodzie nie ma. Na półkuli południowej miesiące są przesunięte o pół roku.
- Poziom ciśnienia — do ±4 %. Ciśnienie na poziomie morza blisko wartości, którą gatunek lubi (szczupak około 1008 hPa, karaś około 1018 hPa). W doświadczeniu laboratoryjnym okoń na ciśnienie nie reagował (VanderWeyst 2014), dlatego siła jest mała.
- Zmiana ciśnienia w ciągu 24 i 72 godzin — do ±12 %. Drapieżnik lubi powolny spadek przed niepogodą, ryby spokojnego żeru — stałe ciśnienie; ostry wzrost po zimnym froncie obniża ocenę u wszystkich. W połowach sandacza amerykańskiego trend ciśnienia nie był istotny (p = 0,12, Shaw et al. 2021): to głównie doświadczenie wędkarzy.
- Zachmurzenie i jego zmiana w ciągu doby — do ±6 % (sandacz ±10 %). Sandacz dobrze widzi o zmierzchu i gorzej bierze w pełnym słońcu; karaś i bluegill lubią słońce. Działa tylko za dnia.
- Siła wiatru — do ±6 %. Umiarkowana fala pomaga drapieżnikowi, flauta i sztorm nie; ryby małych stawów lubią ciszę. Kierunek — do ±5 % (sandacz ±8 %): na półkuli północnej najlepszy jest wiatr południowo-zachodni, najgorszy północno-wschodni; na południowej północ i południe zamieniają się miejscami. Połowy sandacza amerykańskiego zależały od kierunku wiatru (p = 0,011, Shaw et al. 2021). Pod lodem wiatru nie liczymy.
- Faza księżyca — do ±8 % u szczupaka. W niemieckim jeziorze szczupaki przy nowiu i pełni łowiono w ciągu godziny mniej więcej o ćwierć częściej (Kuparinen et al. 2010; jedno jezioro, badania nie powtórzono). U pozostałych gatunków tabele faz pochodzą z kalendarzy wędkarskich i są słabsze (±3–6 %). U pstrąga księżyc się nie liczy: efektu nie znaleziono (Quigley 2023).
- Okresy solunarne — do ±4 % u szczupaka (sandacz ±7 %). Godzina wokół górowania i dołowania księżyca (okresy główne) oraz wokół jego wschodu i zachodu (okresy drugorzędne), według prawdziwego położenia księżyca nad Twoim łowiskiem. Dane są sprzeczne: sandacz amerykański brał lepiej przy księżycu „pod stopami”, ale nie w zenicie (Shaw et al. 2021), a pstrąg w okresach drugorzędnych brał gorzej (Quigley 2023), więc u pstrąga i tu jest zero.
- Deszcz — do ±5 %. Mżawka pomaga pstrągowi i szczupakowi, ulewa obniża ocenę u wszystkich; obfite opady przez trzy dni mącą wodę — to przeszkadza drapieżnikom polującym wzrokiem, a sumowi i leszczowi pasuje. W połowach sandacza amerykańskiego deszcz nie był istotny (p = 0,67). Burza i ulewa są też pokazywane jako ostrzeżenie pod prognozą.
- Temperatura powietrza i jej zmiana w ciągu 3 dni — do ±8 %. Ocieplenie pomaga, dopóki woda jest poniżej zakresu gatunku, ochłodzenie — gdy jest powyżej; ostre ochłodzenie (zimny front) obniża ocenę; upał powyżej 28 °C obniża godziny dzienne.
- Śnieg — do ±6 %. Lekki śnieg to stara wróżba na szczupaka i okonia, mocna śnieżyca obniża ocenę. Tylko doświadczenie wędkarzy.
Czego indeks jeszcze nie uwzględnia
- Burz magnetycznych. Są popularne w niektórych aplikacjach, ale żadne badanie połowów nie wykazało efektu.
- Przejrzystości wody, poziomu rzeki i presji wędkarskiej. Są ważne, ale nie mamy jeszcze dla nich wiarygodnych danych.
Od ocen godzinowych do Twojej prognozy
Indeks dzienny bierze 8 najlepszych godzin doby i łączy je odpornie na wartości skrajne: 60% mediana + 40% średnia. Złote okna leżą na szczytach dnia: godzina szczytu i sąsiednie godziny, które ustępują jej najwyżej o 10 punktów, do 4 godzin z rzędu (niewygodne godziny nocne 01:00–03:00 są pomijane).
Pogoda godzinowa — Open-Meteo (CC BY 4.0), zapasowo OpenWeatherMap; temperatura wody, lód i trzy dni historii pogody — także Open-Meteo; wschód i zachód słońca oraz położenie księżyca liczymy dla Twoich współrzędnych. Każdy z 12 gatunków ma własny zakres temperatury, krzywą dobową, zasadę tarła, siłę czynników oraz tabele faz księżyca i miesięcy.
Jak piszemy artykuły
Bloga prowadzi zespół KLEWA. Każdy artykuł zaczyna się od naszego własnego modelu prognozy: kodu i badań, o których jest ta strona.
Czytamy inne strony wędkarskie, żeby wiedzieć, o co pytają wędkarze. Nie bierzemy ich tekstów, przykładów ani liczb.
- Każdą liczbę sprawdzamy z kodem modelu albo z opublikowanym badaniem.
- Każdą wersję językową piszemy dla jej wędkarzy: lokalne ryby, lokalne łowiska, jednostki metryczne.
- Data „zaktualizowano” zmienia się tylko wtedy, gdy naprawdę zmienia się tekst.
- Znalazłeś błąd? Napisz przez przycisk opinii na dowolnej stronie, poprawimy.